Ocak Kültürü

Mevlevilik kültüründe mutfağın çok özel yeri vardır. Mutfak hem yiyeceklerin piştiği hem de aynı zamanda dervişlerin tasavvuf eğitimi aldıkları ve tasavvuf terbiyesiyle pişerek olgunlaştıkları yerdir. Yeme içme eylemi tasavvuf dünyasında günlük sıradan bir eylem değildir. Çoğunlukla ayinleri tamamlayıcı unsurdur.


Dini tasavvuf öğelerin ya da menkıbelerin vücut bulduğu bazı yiyecekler özel günlerde törensel bir düzenle pişirilerek yenir. Bu sırada yenilen yada içilen şeyler genellikle meyve kuruyemiş şerbetler ve kahvedir. Tasavvuf felsefesini ve ilkesini anlamak için meyveler ve meyve ağaçları sık kullanılan sembollerdir. Meyvenin hamken büyüyüp olgunlaşması mürüdin tasavvuf terbiyesiyle büyüyüp olgunlaşarak belirli bir mertebeye ulaşmasına benzetilir.


Ceviz, badem ve üzüm tasavvufi eserlerde adına sıklıkla rastlanan meyvelerdir. İlahi marifeti ve hakikati simgeleyen ise hurmadır. Hz.Mevlana’nın Mesnevisi ve Eflaki’nin Menakıbü-l - Arifin eserlerinde" Mevlevihanelerin iki mutfağı bulunurmuş, Birinde aş pişer mide doyar, beyin güçlenir.Diğerinde insan pişer beyin doyar yürek güçlenir." diye ifade edilmiştir.

“Mevlevihane’de iki mutfak bulunur.
Birinde aş pişer, mide doyar, beyin güçlenir; Diğerinde insan pişer, beyin doyar, yürek güçlenir.”